Interview met Daniëlle

‘Ik ben trots op wie ik ben geworden’

Ik ben Daniëlla Woudwijk-Dijkstra, 47 jaar en woon samen met mijn man en hondje in Dronten. Ongeveer zes jaar geleden deed ik dagbesteding en kwam ik in contact met Alie Weerman, lector bij het lectoraat GGZ & Samenleving bij Hogeschool Windesheim. Zij deed onderzoek naar beschermd wonen. Ik dacht ik dat het niks voor mij was omdat ik zelfstandig woon, maar ze gaven ook een training om ervaringsdeskundig belangenbehartiger te worden. Dat vond ik interessant! En met twee depressies en een sociale fobie, genoeg ervaring. Ik wilde meedoen met de training om een stem te zijn voor mensen die dat (nog) niet kunnen.

Met kleine stapjes ging ik vooruit. Eerst leren om mijn eigen ervaringsverhaal te vertellen tijdens de training, later op een podium. En dat breidde steeds verder uit; ik werd geïnterviewd door Dionne Stax op NPO Radio 1, sprak op een congres, gaf een presentatie voor studenten over ervaringsdeskundigheid en was co-trainer in een training voor ervaringsdeskundige belangenbehartigers.

Ik groeide ontzettend en kreeg steeds meer zelfvertrouwen. Sinds een paar jaar ben ik ook co-onderzoeker van het Lectoraat GGZ & Samenleving en werk ik aan verschillende projecten, steeds in de rol van projectleider, voor het opzetten van een herstelnetwerk in Dronten, bij het project Versterken van de Positie van Ervaringsdeskundigen en bij het bijeenbrengen van een groep naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid.

Een paar jaar geleden kwam ik ook Saskia Schurman tegen van Eigenwijze Company. Ik heb eerst bij haar gewerkt als vrijwilliger, kreeg toen een contract van 12 uur en dat ging zo goed dat ik daar nu 20 uur werk. Ik doe de inloop bij Bruis Almere, geef elke vrijdag De Tekencirkel en ben nu ook coördinator van Bruis Buiten. Door de kleine stapjes heb ik weer vertrouwen in mezelf gekregen en ben ik ontzettend gegroeid. Ik krijg alle ruimte om me te ontwikkelen, en ik voel daarin geen druk.

Na 15 jaar niet gewerkt te hebben, heb ik weer het gevoel dat ik meedoe. Een klein voorbeeld: toen ik na mijn werk naar huis reed stond ik in de file. Helemaal niet leuk maar ik dacht: “ik sta in de file tussen andere werkende mensen”. Dat gaf mij zo’n fijn gevoel! Ik wil door mijn verhaal mensen inspireren, laten zien dat het ook weer goed kan gaan. Ik kan eindelijk zeggen: ik ben trots op wie ik ben geworden!

Hertstelnetwerk in Dronten Het Herstelnetwerk Dronten zet zich in om mensen hulp te bieden bij herstel in allerlei vormen. Het Herstelnetwerk Dronten is er voor iedereen en organiseert bijeenkomsten voor ieder die te maken heeft met herstel; op wat voor manier dan ook. Dus niet alleen voor degenen die een psychische kwetsbaarheid hebben, maar ook voor de naasten of mensen die vanuit hu werk daarmee te maken hebben. Herstelnetwerken zijn een samenwerkingsverband van professionele organisaties, informele organisaties, gemeenten, ervaringsdeskundigen en bewoners met ervaringskennis. Deelnemers en ervaringsdeskundigen zijn altijd leidend in deze netwerken en zelfregie is het belangrijkste uitgangspunt. Het is een lerend netwerk waar onderlinge versterking plaatsvindt. Het gaat in herstelnetwerken altijd om gelijkwaardigheid en wederkerigheid.